تبليغاتX
دختر فکر بکر من - 4
 

           ستون سمت راست صفحه : قسمت پیوند ها : نوشته های دیگر درج شده در وبلاگ .

                                                        زمستان ۱۳۸۶

                                                     *   برداشت ممنوع   *

+ نوشته شده توسط کامبیز قبادی در جمعه سوم اسفند 1386 و ساعت 14:50 |
 

روز - خارجي - بيرون شهر :

تصوير بر روي كوچه باغ زيبائي باز مي شود . (فيد اين )

كودكي ( حدودا" 10 - 12 ساله ) را مي بينيم در حالي كه پشت به ما دارد اما كمي

 برگشته و به ما مي نگرد و دست به سوي ما دراز كرده است .

رو به ما مي گويد :

" چي شد ؟ ... "

 

كسي از پشت كادر مي گويد :

" چيزي نيست ... يه خار رفت تو پام ... "

 

پسرك :

" بريم ؟ ... "

 

صدا از پشت كادر :

" بريم "

 

پسرك جلوتر مي رود و ما به دنبال او ( دوربين روي دست ) كوچه باغ را

طي مي كنيم . به فضاي وسيعتري مي رسيم .

صدا از پشت كادر :

" پس كجان ؟ ... "

 

پسرك :

 " همينجا صبر كن ، الان ميان ... "

 

 اين را مي گويد و دست دراز مي كند به سوي ما . از پشت كادر دستي

دراز مي شود  و پولي به او مي دهد  پسرك پول را ورانداز مي كند  آنرا

 تا كرده داخل جيب   شلوارش مي گذارد به سرعت مي دود داخل همان

كوچه و دور مي شود .

حركت افقي سر دوربين ( يك حركت پن گسترده ) منطقه رابه ما معرفي

 ميكند : حياط خلوت خاكستري يك كارخانه متروك .

تصوير به تدريج به سياهي مي گرايد . ( فيد آوت )

 

                                 ***

روز - خارجي - همانجا :

تصوير روي نماي سر بالائي باز مي شود كه در آن درختان بلند قامتي

از اطراف كادر بالا رفته و در عمق كادر به هم رسيده اند . ( فيد اين )

كمي مكث در همين زاويه ديد و سپس سياهي . ( فيد آوت )

 در سياهي مي شنويم : " سه - دو - يك .. برو ... "

 موسيقي رپ شروع مي شود .

 

                                   ***

روز - خارجي - همانجا :

تصوير ( در همان زاويه قبلي ) روي چهره چند جوان با تيپ  و قيافه

هيپي وار باز مي شود كه روي كادر سر بالا ، خم شده اند . ( فيد اين )

  كادر همراه و هماهنگ با عقب رفتن جوانان ، برمي خيزد . جوانان

به طرف محوطه حركت مي كنند كادر نيز به دنبال آنان مي رود     .

( موسيقي رپ كه در سياهي شروع شده ادامه دارد )  آرايش حركتشان

 به شكل مثلثي است . ( يكي جلوتر و بقيه در دو ضلع ،  در دو طرف

 سر دسته شان متناسب با ريتم موسيقي ) ( دوربين همراه  آنها  حركت

 دارد :  موازي با آنها و گاه آنها رو به سوي كادر مي آيند و   كادر  به

عقب مي رود )

شخصيتها اداها و افه هاي خوانندگان رپ را در مي آورند  و به  نوبت

اشعار زير را مي خوانند .

 

( موسيقي ريتميك : رپ ) -------------------------------------------

 

... توي اين شبهاي خسته

 

من و اين بغض شكسته

 

مي خوايم از خدا بدونيم

 

از غم عاشقا بخونيم

 

بگيم يه قصه بمونه

 

اين دل تنگ ديوونه

 

سر سرمستي و راستي

 

واسه اينكه تو ( اشاره به داخل كادر ) از ما خواستي .

 

( هماهنگ با مكث موسيقي و قوت گرفتن صداي باد در زمينه سكوت ،

 بازيگرها در هر كجاي صحنه كه هستند به همان حال فيكس مي شوند.

 كادر حول چهره بعضي ها يا كل گروه مي گردد .  باد  در موهاي  اين

مجسمه هاي بي حركت مي پيچد . )                   

 

( موسيقي ملوديك : با لحني شاعرانه و ملايم ) -----------------------

 

... خاطره ها 

                                                                

- ضمن اجراي اين قطعه ،

  بازيگرها به آن سوي خاص كه به صورت گروهي

  در حال حركت بودند ، نمي روند . بلكه فيگورها و افه هاي

  احساسي تر و خارج از پوزيشن رپ مي گيرند .

 

 ميره از جلوي چشماي من رژه

  

  مثه يه فيلمِ كوتاه

 

ميگيره راه نفسهاي من همه                                                

 

-  در پسزمينه قاب  ، همراه  با  حركت  دوربين  در پلان هاي مختلف

نوازنده ها در حال نواختن ساز وارد كادر مي گردند ،  گوئي  بخشي  از

 ميزانسن يا آكسسوار صحنه اند .( مثلا" : گيتاريست ، تكيه داده به ديوار

 كارخانه در عمق كادر و بي توجه به پيرامون خود ، مي نوازد و ... )                       

 

 

آرزوها

 

ميميره يكي يكي بي فاصله                                                                             

شور و شعفها                                                                                                

ميشينه بجاشون هر چي ماتمه .

 

( موسيقي رپ ) ---------------------------------------------------

 

... روزي كه ما رو گرفتن  

 

 - در حالي كه صدا روي تصوير ادامه مي يابد

 

روز - خارجي - خيابان :

 

 زدن و حسابي كوفتن

 

 - تصاويري از زد و خورد هاي افراطي ها  با جوانان در يك خيابان         

                                                 

ديگه نبود وقت نشستن

  

حرافي كردن و خفتن

 

رفتن و مواد فروختن

 

سر هر كوچه و برزن

 

- تصوير شخصيتهاي فيلم ضمن خواندن و

 حركت به همان سمت خاص

 

بايد آشغالها مي ديدن

     

پائين شهري يعني كي

 

كفتارا خوب مي فهميدن

 

غيرت لاتها يعني چي

 

- روز - خارجي و داخلي – مكانهاي مختلف :

 

همه بچه محل ها     

                                                                         

حتي اون تيپ خفن ها

 

 تصاوير بسيار كوتاهي از چهره هاي  آنچناني  ( لاتها  و اراذل  پائين

شهري .

با خال كوبي ها و مدل مو و لباس خاص وغالبا" مضحك ) انواع لوازم

و اسلحه سرد .

 

جمع شديم رفتيم به اونجا                                                 

 

سر اون قرار دعوا                            

                           

هر كي شد مسلح يك جور

 

تصوير چند نفر كه در حال جاسازي آنها در

 لباس هايشان هستند . يكي بند پوتينش را مي

 بندد . ديگري از سفتي كمر بندش مطمئن

 مي شود . ( همه چهره ها جدي )

 

                                   

پنجه – چوب و چاقو ناجور                                                                                   

مي خواستيم كه حال بياريم

 

بزنيم اونارو بدجور .      

 

- بازيگر ها فيكس مي شوند ، كادر حول

 چهره آنها مي چرخد ، صداي زوزه باد و غرش آسمان .                                                                                       

( موسيقي ملوديك ) ------------------------------------------------

 

... آسمونه

 

شاهد ديوونگي هايِ ما

 

نگرونه

 

دلِ مهربونِ مادر هايِ ما

 

تو خزونه

 

معرفت و خوبي و صفا

 

دل سپرديم

 

به خدا و بلا و قضا .

 

( موسيقي رپ ) ----------------------------------------------------

 

... اول حرف هيجان بود         

 

 - تصاوير بازيگرها ضمن خواندن

 

دعواي جمعي مامان بود

 

بعدش اندازه يه ارزن        

 

- تصوير ( با لنز وايد ) نزديك به چهره بازيگر ( نزديك  به  سر و يك

 چشمش ) به صورتي كه القا كننده حالت ترس و تفكر باشد .                                                             

ترسيدم از شب و رهزن                                                                                                                

قصه هاي بابا ارژنگ

 

يادم اومد و شدم منگ

 

شنيدم سرش چي اومد 

 

- تصوير مردي كتك خورده با سر و وضعي

  ژوليده در اتاقي تاريك پشت يك ميز در

حالي كه نور بالاي سرش به جلو و

عقب در رفت و آمد است .

 

رفت تو حبس و در نيومد        

                                                                

- تصوير بازيگرها با همان افه ها و حركات

 

به خودم گفتم غلفتي     

 

بشكه دمبه و چربي

 

از شب قصه رها شو

 

از ترس بابا جدا شو

 

بايد اين تنهاي خسته

 

بزنه حرف دلش رو

 

اگه بي صدا بمونه

 

مي دونم مي ميره يكهو .

 

- فيكس شدن بازيگرها . صداي آمبيانس . حركت دوربين .                                 

                                                                       

( موسيقي ملوديك )--------------------------------------------------

 

... رسيديم بر سر ميعاد

 

اون مياد يا كه نمياد ؟

 

دلهره با هيجان بود

 

روزِ مرگ يا روزِ ميلاد  

 

- موسيقي قطع مي شود ، يكي مي گويد :                                                                                                                   "  اومدن ... "   همهمه مي شود ، همان يكي مي گويد :                  

" هيس ... بذارين ببينيم چی می گن... "                                                                                         

                              ×××××

 

 

دسته دوم با حركت خشك و با صلابت ( بدون اينكه اداي خوانندگان رپ

 غربي را در آورند ،  با پيراهن سفيد - دكمه يقه بسته - آستينها پائين -

 پيراهن روي شلوار - شلوار گشاد پارچه اي ) از مسير مخالف به سوي

 دسته اول يعني دار و دسته  لاتها مي آيند .  نفر اول  و سر دسته  گروه

 كتاب  جيبي كوچكي  را با يك دست  روبروي  صورت گرفته  و ضمن

 حركت در پيشاپيش گروه گويا اشعار زير را از روي آن مي خواند    .

ضمن حركت  و اجراي اعضاي اين گروه  با  نماهاي بسته  ( اينسرت )

 روي انگشتر عقيق يكي - باتوم ديگري -  چهره سومي و ...  تاكيد  مي

كنيم .

 

( موسيقي رپ )------------------------------------------------------

 

... ِبسمِ َربِ الُشهداء و               

 

- تصوير بازيگرها در حال اجرا

 

حرمت نام خدا  و

                                                                                           

عشق عاشقاي پاك و

                                                                                      

 دست افتاده به خاك و  

 

- دست قطع شده خون آلودي كه بر خاك مي

افتد و خاك تفتيده پودري شكل كوير به هوا بر مي خيزد .                                               

قطره خون رو پلاك و             

 

  پلاك خون آلودي كه به سيم

  خاردار آويزان است و در باد مي رقصد .

در پسزمينه سرخي غروب و دود هوا را تيره كرده .

 

مردايِ مردِ تعهد            

                                                                 

توي اين دوره بيخود                                              

                         

مشكاي خالي و چشمه       

 

- تصوير از لبان خشكيده و ترك خورده رزمنده اي شروع به حركت مي

 كند كه بر زمين افتاده ... دست خون آلود و زخمي اش كه به سوئي دراز

 است ( انگشتر عقيق بر انگشتش )  ...  در مسير حركت  دوربين  كمي

آنسوتر كه مي رسيم نهر آبي روان است .

 

گلوي تشنه و دشنه          

                                          

مي خوايم از خدا بدونيم  

                                          

از غم عاشقا بخونيم                    

 

بگيم يه قصه بمونه

 

اين دل تنگ ديوونه

 

سر سرمستي و راستي

 

واسه اينكه تو ( دو دست به سوي آسمان مي گيرد و به بالا مي نگرد )

از ما خواستي .

 

( فيكس شدن بازيگرها  . حركت دوربين  .  صداي زوزه باد و غرش

آسمان . برخواستن برگهاي زرد پائيزي در هوا )

 

( موسيقي ملوديك : در اينجا چيزي شبيه به نوحه  و مرثيه خواني هاي

 مذهبي) -------------------------------------------------------------

 

... بودن من از غرور نيست       

 

 - سر دسته گروه مي خواند . يك دست بالا مي برد و هماهنگ با ريتم

 موسيقي پائين مي آورد( همانند نوحه خوانها )

                

جنگ خير و شر همينه                

 

عشق به ، مولا دروغ نيست      

 

 - حركتهاي دايره اي مختلف حول چهره تك تك افراد و كل گروه .          

وقت پيوستن همينه            

 

 ( خود گروه نيز يك حلقه درست كرده رو به هم ايستاده اند و هماهنگ

 با سر دسته كه نوحه سر داده ، سينه مي زنند )

           

تو هميشه پاك و روشن

                                   

با هر چي سياهي دشمن

                                         

 - ضمن خواندن و سينه زدنِ اعضاي گروه ،

 در ميانه حركتهاي سرگيجه آور دوربين ،

پسزمينه به تدريج سياه مي شود .  گوئي در

يك حسينيه با در و ديواري پوشيده از

 پارچه هاي مشكي قرار دارند يا اينكه ناگهان شب شده است .

 

 

يا حسينم ، ياحسينم

 

يا حسينم ، ياحسينم    

                                   

 

( همه با هم فرياد مي زنند و مي گويند )  : " حسين " در پايان وقتي همه

 با هم ميگويند : " حسين " نما عمومي و روز است .

                    

 ( موسيقي ريتميك رپ ) --------------------------------------------

 

من از مرگ و خون گذشتم        

 

- سر دسته گروه ضمن اجرا اشك در چشمانش حلقه زده بغض فرو مي

 خورد

                                                           

از عشق و جنون گذشتم

 

شماها گوشه نشينيد

 

غافل از سازندگي ها

 

فقط سياهي مي بينيد

 

كجا تو ميدون حركت ؟

 

رها از ميهن و دينيد

 

مبتذل تويِ سليقه

 

در تباهيِ غمينيد

 

تو سراشيبيِ ذلت

 

عاشقِ عشقِ زمينيد

 

- قطع مي كند و به نفر بعدي مي گويد :  " برو بقيه اش رو ... "    نفر

مورد خطاب گويا غافلگير شده  كمي مكث مي كند  ( موسيقي  نيز دچار 

وقفه مي شود . با شروع كردن شخص ، موسيقي با تغيير ريتم ادامه مي يابد )                                                                                                                     

                                                                                                                                                                                           

انتقاد آزاده ولي مربوط

 

آزادي خوبه اما مشروط

 

موسيقي خوبه اگه نياره هيچ حس

 

دوستي خوبه اگه باشه با همجنس

 

ما مي خوايم همه برين به راهِ راست

 

نبايد كه بكنيم به شما التماس

 

نكنه نَعْوض و بِالله شدين بي دين

 

چرا اينقده مي كنين ما رو نفرين ؟ 

 

- نفر قبلي ( سر دسته گروه )  نگاه خشم آلودي به خواننده مي كند و زير

 لب غر مي زند : " خاك بر سرت با اين شعر گفتنت ... "

 

                                              

 

( موسيقي ملوديك يا بصورت فرياد و بدون موسيقي ) ---------------- 

 

... آخرين كلام و گفتم           

 

- نفر اول گروه ، با عصبانيت گوئي

 صبرش به لب رسيده فرياد مي زند .

 

حجتم با تو تمومه

 

توبه كن لوتي وگرنه

 

آفتاب فردا حرومه

 

انتقاد مالِ با سوادِ         

 

 - با حسي كه گويا مي خواهد امري بديهي

  را توضيح دهد با حرص خوردن و لحني تحكم آميز و خشن

 

كارِ دفتر و مدادِ                               

 

اگه برنگردي خونه

 

ديگه حكمِ من جهادِ

                                       

- نماي عكس العمل نفر اول گروه مقابل يعني دار و دسته لاتها .

                                                              

                                        

                                             ××××

 

( رپ ) -------------------------------------------------------------

 

... جمله هام پرت و پلائه        

 

- سر دسته لاتها در جواب مي گويد

 

مي دونم كه افتضاحه

 

لات بودن سواد نمي خواد

 

قلم و دوات نمي خواد

 

يه چيزي مي خواد  ( با دست اشاره به چيزي كروي  و  بزرگ مي كند

گويا دارد آنرا به رخ گروه مقابل مي كشد ) كه داريم

                

- نماي عكس العمل سر دسته گروه افراطي ها

 

كه نذاره كم بياريم

 

وسط معركه سخت

 

واسه همينم خيالم هست تخت

 

                                         ×××××

 

- لاتها ادامه مي دهند

 

واسه ما كه دين نذاشتيد                           

 

نه از اون نه اين نذاشتيد

 

پر انرژي ولي بيكار

 

عاشق عشقيم و بي يار

 

پشته غيرت و بي پول

 

شهره همت و بي حال

 

اون كه اهل تفريح باشه

 

اگه پائين شهري باشه

 

جمعه ها حتي تو تهرون

 

مي مونه حيرون و ويلون

 

اما شيشه و كراكو

 

سر هر چهارراه و ميدون

 

مي فروشن فت و فراوون

 

تو مي گي از دين و ايرون ؟

 

كردي تو هر دوشو ويرون      

 

 - يكي از افراد گروه  افراطي ها مي خواهد  عكس العمل  نشان  دهد و

برود به ميدان اما سر دسته گروه با اشاره دست جلويش را مي گيرد

                                                            

                                                              

عاشق عشق زميني

 

بهتر از رياي ديني

 

رفتن از سياهي به نور

 

نمي شه هيچموقع به زور

 

خداي رحمت و بخشش

 

كي كرده شما رو مامور ؟                        

 

-  كات به  :  سياهي

                                        ××××××

 

روز - خارجي - همانجا :

 

 ( فيد اين ) تصوير  بر روي نماي  عمومي محوطه  باز مي شود .  باد

شديد تر از قبل مي وزد و زوزه كشان برگهاي پائيزي را با خود مي برد.

حركت دوربين در نزديكي سطح زمين از پشت و لاي پاهاي افراد , گروه

 مقابل را مي نماياند .

پلانهاي  ثابت از چهره , اندام و نگاههاي افراد دو گروه  .  ( با  دلهره  يا

مصمم و غضب آلود )

ابتدا  دو سر دسته  سپس با  فاصله زماني بسيار كمي اعضاي  دو گروه در

 پلانهاي متعدد و كوتاه نانچيكو - چاقو - قمه و زنجير را از داخل لباسهايشان

 در مي آورند . زد و خورد مفصلي در مي گيرد :

برخورد افراد ...

يكي مشتي به صورت ديگري مي زند ...

آن ديگري دست نفر مقابل را گرفته با چرخشي او را از روي دوش خود

پايين كشيده نقش بر زمين مي كند ...

ضربه نانچيكوئي فرق سري را مي شكافد و خون در هوا فواره مي زند ...

يكي مچ دست ديگري را كه سعي دارد نوك قمه اي را به گلوي او برساند ,

 گرفته و لي هر لحظه نوك قمه به صورت سرخ و خيس عرقش نزديك تر

 مي شود ...

از پنجره آپارتمان دور دست تصوير زني ديده مي شود كه گوشي تلفن در

دست دارد و از پشت شيشه به صحنه دعوا مي نگرد . مردي ( احتمالا"

 شوهرش ) وارد قاب پنجره مي شود و با عصبانيت با زن حرف مي زند

 و به شدت پرده را مي كشد .

سر دسته افراطي ها با ضربه اي حريفش را ناكار مي كند . يكي از نوچه

- هايش كه در آن نزديكيست با آنكه كسي دارد گلويش را مي فشارد ,  سر

مي گرداند و با صداي گرفته مي گويد :  " تقبل الله ، حاجي "

در آن ميانه كسي بالا و پائين مي پرد و با فنون رزمي يك تنه چند نفر را

در پيرامون خود نقش بر زمين مي كند ...

( با برشهاي موازي روند دعواي هر دو نفر در گير را پي مي گيريم )

در ميانه زد و خورد ها : سياهي ( فيد آوت )

 

                                        ××××××

 

روز - خارجي - همانجا :

 

تصویر برروی نمای عمومی محوطه پشت کارخانه باز می شود .( فید این )

هر کسی  در گوشه ای  افتاده ( زخمی و  بی حال )  ( خنجری  در کمر

یکی ست – دیگری افتاده بر شکم و زنجیر در دست دارد )

سردسته افراطی ها خود را کشان کشان به دیوار کارخانه رسانده وبه زحمت

  پشت به آن داده می نشیند .( می بینیم که چاقو خورده و از پهلویش خون

جاریست ) سر به دیوار تکیه می دهد در حالی که چهره ای بی روح دارد و

 نفس نفس میزند .

... از آغاز به شدت باران می بارد .

اعضای دو گروه در گل و لای افتاده اند .

سر دسته لات ها صورت از گل بر می دارد و به سختی می نشیند . در

حالی که غرق در خون و گل و خیس از آب باران است .

ناگهان یک ماشین آمریکائی قدیمی غول پیکر با حرکت هماهنگ کادر

( از بالا به پائین ) وارد صحنه شده و در نزدیکی کادر می ایستد . از

آن سه جوان پیاده می شوند و دختری را با سر و وضعی آشفته و ژولیده

 و لباسی که گوشه ای از آن پاره شده بیرون می کشند . با دیدن وضع آنجا

 یکی می گوید :  " برگردیم ... "  دومی :  "  صبر کن ببینم ...  مثه اینکه

اینجا خبرهائی بوده ... "

سومی :  "  زدن همدیگه رو لت و پار کردن ...  "   اولی :  "  پس زود تر

بریم تو ... "

( در حالی که یکی از اینسه به سختی دختر را نگه داشته و دختر همچنان

تقلا می کند )

کشان کشان در حالی که دختر جیغ می کشد و کمک می خواهد او را به زور

 به داخل کارخانه می برند .

 چهره افروخته سر دسته لاتها .

چهره برافروخته سر دسته افراطی ها .

سر دسته افراطی ها می خواهد تکان بخورد اما گویا درد جانکاه پهلویش مانع

 می شود .  به سر دسته لاتها نگاه می کند . نگاه  سر دسته  لاتها  با آن سر و

وضع به او .  سر دسته گروه افراطی ها اشاره میکند  یعنی :  برو دختره رو

نجات بده  !

سر دسته گروه لاتها  - گویا فهمیده اشاره او یعنی چه – قمه بر زمین افتاده ای

 را برمی دارد و با تمام قوا سعی می کند برخیزد .  بالاخره موفق می شود  و

روی پا می ایستد . ازپشت سر و  بالا در یک نمای عمومی می بینیم :

چند قدمی را به سختی و همچون یک  رباط  به  سمت درب ورودی  کارخانه

خیس و سیاه بر می دارد و بعد به شدت و با صورت پخش زمین گل آلود  می

 شود .

 پیکر از حال رفته نفر اول لاتها از نزدیک ( در پسزمینه مرد اول افراطی

- ها که تکیه داده به دیوار کارخانه و نشسته بر زمین با پاهائی دراز شده به

 جلو ) باران به شدت بر پشت جسد می کوبد .

... صدای جیغ و داد و کمک خواستن دختر تبدیل می شود به صدای ناله های

دو رگه ای که از ته گلو بر می آیند .

نمای عمومی محوطه کارخانه ... لختی به همان حال

چند ماشین پلیس با سرعت با چراغهای گردان وارد محوطه شده به سرعت

 تعداد زیادی نیرو از آنها پیاده شده به هر طرفی می روند . عده ای به سراغ

مجروحین و جسد ها و عده ای به داخل کارخانه می روند .

همان زن از آن آپارتمان ( در دور دست اما مشرف به محوطه پشت کارخانه )

 از لای پرده می نگرد . ( فید آوت )

 

روز – خارجی – همانجا :

 

فید این – روز آفتابی

همان پسرک آغاز فیلم با سر و وضعی ژولیده و کثیف و لباسی ژنده همچون

بچه های خیابانی پولی که از شخص پشت کادر گرفته را ورانداز می کند . در

 حالی که با پایش ریتم گرفته هر دو دست در جیب شلوار می گذارد و اشعار دو

 گروه دعوا را به  صورت ترکیب شده با هم که حالت مضحکی  ایجاد  می کند

می خواند . ( با همان سبک موسیقی رپ اما بدون موسیقی ) و دور می شود  .

 

سیاهی پایانی

 

                                    

کامبیز قبادی

 

مرداد ماه 1386        

 

 

دارای گواهی ثبت به شماره 34/11- 11601 در بانک فیلمنامه ایران ( خانه سینما )      

 

 

+ نوشته شده توسط کامبیز قبادی در جمعه سوم اسفند 1386 و ساعت 14:34 |
 

در دشت سرسبز بهاری که مشرف به چهره زیبا و بکر روستا بود ؛ میان چهچهه ء بلبلان سرمست ، گنجشکهای بازیگوش و نهر زلال پر شتاب ، صدای جیغ و خنده و صحبت های مبهم چند دختر دهاتی با آن لباسهای رنگین ، گونه های گل انداخته ، دندانهای سفید و گامهای سر زنده شان ، هر آنچه طبیعت از زیبائی کم داشت تا به بهشت خدا پهلو زند را به او بخشیده بود .

درختان صنوبر اینجا و آنجا بسان محافظان با صلابت کوهپایه راست ایستاده بودند .

هوا نه گرم بود و نه سرد . عرق ملایم دختران پر جنب و جوش با نسیم مخملین دشت که بوی شقایق را به هر جا سوغات می برد ، خنک می شد .

برگهای درختان صنوبر از آن بالا به این همه زیبائی کف می زدند و می رقصیدند . صدای این شادی یاد دور دریا را زنده می کرد و دلهای ضعیف را به تپش وا می داشت .

اما دختران که آمده بودند از این بالا دست ، آب زلال به خانه برند ، بی توجه به این همه طراوت ، کوزه های گلی را در نهر فرو بردند . کوزه ها قل قل کردند و آنها نیز بر هم آب پاشیدند و باز خندیدند .

ناگاه یکی گفت :

_ " آه . . . ببینید ، او کیست که آنجا خفته است ؟ "

در شیب نزدیک نهر جوانی خوابیده بود .

_ " اما نه . . . انگار مرده است ! "

_ آری . . . سر به پائین شیب ، رو به آب و پا بر تپه دارد "

یکی دو کوزه در آب افتاد . دیگری جیغ خفه ای زد . آن یکی مردد دو قدمی نزدیک شد .

اولی گفت :

_ " نه . . . نزدیک نشو "

 

            * * *

سکوتی بود کوتاه ولی سنگین که به پرندگان مجال خواندن داد و اینطور شکست :

دختران فریاد زنان و با شتاب دویدند و دور شدند ؛ لابد برای آوردن پدران و برادرانشان . اما یکی ماند . زیبا ترین دختر ده " پری " که خواستگار بسیار داشت . پسران زیادی در دهکده هر شب پیش از خواب رویای عشق بازی با او را همچون افیونی برای فراموشی واقعیت و غوطه خوردن در اوج حظ روحی ، پشت پلکهای بسته یا مقابل صفحه مات چشمهای خیره به سیاهی ، بسان پیکر تراشی از تنه شب بیرون می کشیدند .

آری برای فراموشی واقعیت که عبارت بود از رفتن به پای چشمه و تنها یافتن پری بدوم پسران رقیب ، بدون دختران همراه و بدور از چشم هر بزرگتری :

کمرویی برای صحبت با او از جانب بعضی ها . . .

پر رویی عده ای دیگر و بی اعتنایی از جانب پری 

. . .

حسودی و عناد ورزی دسته سوم . . . 

و انزوا و عرفان دسته آخر .

دختران ده نیز با آنکه سعی در دلربا جلوه دادن خود داشتند و در ظاهر مغرور و بی اعتنا بودند در باطن به پری رشک می بردند و هم از او تأسی می کردند .

آن چشمان سیاهرنگ و درشت که به چشمهای معروف آهو می مانست با آن مژه های بلند ، آن گیسوی لَخت چرمینه که از زیر روسری تا کمرش روئیده بود ، همان کمر باریک و آن اندام موزون و آن ترکیب صورت و پوست نیم سوخته اش که به یک دختر روستائی شباهتی نداشت ، نه تنها به مرور سالها که او در آن روستای کوچک رشد می کرد برای اهالی عادی نشده بود بلکه با بالندگی و زیبائی روزافزون او نگاهها هر روز بیش از روز قبل به سویش جلب می شد .

در چنین فضایی همه چیز مهیا بود تا حرکتی از جانب او حرفهای بسیاری را بیخ گوشها به زمزمه وا دارد . اما وقار پری جای هیچ حرف و حدیثی را در دهانهائی که به راحتی باز می شوند باقی نمی گذاشت .

 

                                       * * *

دخترک سراسیمه گفت :

_ " در آن بالا دست . . . " و بعد وحشتزده نگاه کرد .

پدر نگران شد :

_ " . . . در آن بالا دست چه ؟ " توده هیزم از گرده بر زمین نهاد .

دومی به زحمت جمله ای را به میان جمع تف کرد :

_ " پای درخت پیر . . . جوانی مرده است " !

قلیانهای روی دو تخت جلوی قهوه خانه ساکت شدند . سومی زد زیر گریه . از میان جماعت یکی گفت :

_ " او کیست ؟ "

چهارمی :

_ " خوب ندیدم اما . . . جوان است "

اولی :

_ " سرباز باید باشد . . . "

لبهای جدا شده از چوبه قلیان همزمان گفتند :

_ " سرباز ؟! . . . "   

قهوه خانه چی لنگ از گردن بر کشید :

_ " سرباز ؟ . . . آن هم اینجا ؟ "

_ " آری . . . زخمی . . . خونش راه باز کرده بود به نهر "

_ " گویا می خواست به آب برسد اما در میان راه وارونه مانده بود "

_ " اشتباه نمی کنید ؟ . . . اهالی این قریه سالهاست سربازی ندیده اند  "

_ " نه جنگی ست . . . نه مرزی . . . نه شهری و نه پاسگاهی  ! "

_ " همه چیز از اینجا دور است ، تنها مائیم و زمین و رمه "

_ " شاید از روستای بالا باشد "

_ " از آن سوی کوه ؟ . . . فرسنگها آنطرفتر ؟ . . . بعید است "

_ " آنجا هم پاسگاهی نیست . . . "

_ " اما زخمی چرا ؟ . . . "

_ " خرس ؟ . . . "

" بس است دیگر ، بشتابید تا برسیم . . . خواهیم دید "

 

                                      * * *

پری به آرامی جلو می رفت . صدای هر قدمش در نهر او را می ترساند " . . . نکند بر خیزد . . . اگر تکانی بخورد به سرعت خواهم گریخت "

سرباز صورت بر خاک داشت . لختی که کنارش ایستاد شهامت یافت . به آرامی خم شد . پشت لباسش را گرفت و او را برگرداند . چقدر جوان بود . زیبا و رشید . " آه . . . خدای من . . . گلوله خورده است "

به سختی و نفس زنان او را به طور کامل به پشت خوابانید . شکمش دریده شده بود و لباس پاره اش با خون و عرق و گل آغشته بود . لرزشی در پلکهای جوان دید . قدمی به عقب برداشت . سرباز جوان چشم گشود .اما تیغ آفتاب درخشان از لای شاخ و برگ درخت پیر چشمانش را تنگ کرد . تکان کوچکی خورد اما درد زخم از حرکتش باز داشت و ناله کش دارش قلب دخترک را ریش کرد . پری گفت :

_ " تو کیستی . . . چه بر سرت آمده ؟ "

_ " آب . . . تشنه ام . . . آب . . . "

پری سراسیمه به دور و برش نگاه کرد . چیزی برای آوردن آب نیافت . دسته یک کوزه جدا از تنه اش آنطرفتر پشت سنگی در نهر ، لای شاخه شکسته ء درخت مانده بود . پری کف یک دست در آب برد و کمی پیش جوان رساند . بالای سرش نشست . با دست دیگر سر را بر زانوی خود نهاد و جرعه آب مانده در دستش را بر دهان جوان برد . وقتی لب بر گوشه دست پری نهاد چیزی از درون بر قفسهء سینهء دختر می کوبید و طنین این صدا در گوشش می پیچید . لحظه ای آرزو کرد : " وای . . . چقدر دوست داشتنی است خلوت با او " سرفه های جوان او را به خود آورد و از بافتن چنین خیالی احساس گناه نمود . جوان جهره پری را به درستی نمی دید . آسمان سفید بود و چهرهء تیرهء زنی بر سرش که دستانش با لطافت موهای خیس او را از پیشانی کنار میزد . گفت :

_ " مادر . . . "

پری آشفته گفت :

_ " من مادرت نیستم . . . "

جوان گویا نمی شنید :

_ " مادر . . . ما باز دور هم جمع خواهیم بود . . . مگر نه ؟ . . . من و تو و بچه ها و پدر . . . هنگام غروب من و پدر از دریا بر خواهیم گشت با دست پر . . . "

بسختی و بریده بریده ادامه داد :

_ " . . . و تو در ساحل منتظری . . . خوشحال و عصبانی ! . . . در حالی که صید را به تو خواهم سپرد ، خواهم گفت : عزیز من نمی بایست می ترسیدی . . . پدر با من بود . . . دریا تا شب طوفانی نخواهد شد "

و چه شبی خواهد بود با کباب ماهی ، من و تو و بچه ها و پدر . . . خانواده کوچک ما شاد خواهد بود . . . باز هم یک بزم کوچک برای فرار از غصه ها "

قطره اشکی در چشمان پری رقصید و از گونه هایش به پائین غلتید .جوان نفس عمیقی را فرو خورد و تا مدتی بیرون نداد . چشمانش به پری خیره بود . دخترک ترسید : " آه . . . مرد "

اما جوان به آرامی تنه اش را پائین کشید و دوباره روی پای پری خوابید .

_ " مادر . . . عالی می شود مگر نه ؟ "

پری گفت :

_ " آری عزیز دلم . . . یک روز دوباره بر غصه ها خواهیم خندید . . . بخواب دلبندم . . . بخواب پسر گلم . . . "

جوان سر به دامن مادر فرو برد و در حالی که رد اشک بر صورت داشت به خوابی عمیق فرو رفت .

 

                                        * * *

اهالی ده به درخت پیر رسیدند .

قهوه خانه چی ، غضنفر ، مش رمضان ، میز عبدا... مکتبی ، صفدر ، عمو محرم و پسرانش ، ننه خدیجه و . . . دختران .

اما اثری از پری و سرباز نبود . همه جا را گشتند . همگی پری را صدا زدند . چند گروه از اهالی تمام شب را در کوههای اطراف و جنگل و مسیر نهر تا سرچشمه به دنبالشان گشتند اما هیچ رد و اثری نیافتند .

پس از آن زمزمه ها آهسته آهسته بیخ گوشها شروع شد :

_ " دخترک بی آبرو . . . با آن جوان به پشت کوه گریخته "

_ " از دختری که خانواده و کس و کاری نداشته باشد و در ده کوچکی مثل اینجا هیچ پیری نداند که او از نطفه کیست ، چه انتظاری می توان داشت ؟ "

_ " می ترسم این دخترک فراری روی بچه های ما تأثیر بد گذاشته باشد "

_ " ......... "

_ " ......... "

.

.

.

روزهای بعد هوا همچنان آفتابی بود . دشت ، سرسبز . بلبلان ، سرمست و نهر زلال ، پای ریشه های درخت پیر ، جاری .

طبیعت همان بود که بایست . تا مدتی مادران جای دخترانشان پای درخت پیر آمدند . اما نه از اجنه خبری بود نه از پری .

خیلی زود داستان سرباز زخمی و پری زیبا هم به دست فراموشی سپرده شد و بار دیگر آرامش و تکرار قریه تنها را فرا گرفت .

 

" کامبیز قبادی "

    ۱۳۸۳/۲/۱

 

+ نوشته شده توسط کامبیز قبادی در یکشنبه سی ام دی 1386 و ساعت 19:24 |